_{* محرم ماهي است كه عدالت در مقابل ظلم و حق در مقابل باطل قيام كرده ، و به اثبات رسانده است كه در  محرم ماهي است كه به وسيله سيد مجاهدان و مظلومان اسلام زنده شده ،  و از توطئه عناصر فاسد و رژيم بني اميه،  كه اسلام را تا  لب پرتگاه برده بودند ، رهايي بخشيد.}

برگزاری دعای پرفیض ندبه جمعه مورخه ۱۱/۱۰/۱۳۸۸ راس ساعت ۶:۳۰ صبح در محل حسینیه امام مهدی (عج) واقع در کوی امام مهدی(عج) شهرستان نی ریز

در مورد استخاره من در ابتدا داستانى را (باواسطه) از قول مرحوم کشميرى نقل مى کنم، شايد زواياى موضوع روشن شود. در نجف اشرف افراد زيادى خدمت ايشان مى رسيدند و استخاره مى کردند. به ذهن ايشان آمده بود که من خيلى مهم شده ام، چون مردم تمام امور زندگى خود را با استخاره هاى من تنظيم مى کنند. يک روز که مشرف مى شوند به زيارت حضرت على(ع) مى بيند که يک طرف صحن شلوغ است و عده زيادى اطراف يک زن معمولى و بى سواد جمع شده اند و از او استخاره مى خواهند. به زن پيغام مى دهد بيا من سؤالى دارم. از آن زن مى پرسد: داستان چيست؟ او مى گويد: زندگى بسيار سختى داشتم، تا اينکه متوسل به حضرت امير(ع) يا حضرت ابوالفضل(ع) مى شود. ـ ترديد از من است ـ در آن حالت توسل، آقا به من فرمود: استخاره کن و پول بگير. گفتم: استخاره بلد نيستم و اصلا سواد ندارم. حضرت مى فرمايند: برو دو فلس بده و يک تسبيح بخر، بعد همين طور دانه هاى تسبيح را بشمار ما به تو همه چيز را مى گوييم. بعد به آقاى کشميرى مى گويد: در گوش من مطالبى گفته مى شود که منطبق بر زندگى مردم است. غرضم از ذکر اين داستان اين است که استخاره اصلا جنبه استدلالى و فکرى ندارد. البته در همه جا اين طور نيست. ما دو نوع استخاره داريم: يک استخاره همان استخاره اى است که در کتاب هاى فقهى پيرامون آن بحث شده و روايت هم دارد و انواع مختلفى هم برشمرده اند، اين نوع استخاره ممکن است مطابق با زندگى شما باشد و يا نباشد. در اين جا نوعى استنباط و فهم از قرآن وجود دارد. در نوع دوم استخاره به بعضى از افراد نوعى اجازه باطنى داده مى شود که ديگر استدلال ندارد و به فهم و استنباط مربوط نمى شود و در اکثر اوقات جواب ها کاملا مطابق با واقع در مى آيد. لذا مى شود که از يک آيه دو جور مطلب به ذهن استخاره کننده بيايد که هر دو مطلب نيز مطابق با واقع باشد. در باره خودم هم يک قضيه اى اتفاق افتاد که خيلى قابل توضيح نيست. حتى با يک حالت تندى بعد از مدتى از آن واقعه به من گفته شد: پس دنبال فلان مقام هستى که استخاره نمى کنى؟ پس مردم کجا بروند؟ معنايش اين بود که فکر مى کنى استخاره کردن برايت عيب است. به هر حال برقى زده شد و چون تطابق زياد بود و تجربه هاى شيرين فراوان، تاکنون ادامه داده ام.

خدايا!
شرح غم خواندن چه سخت است             زداغ لاله پــــــژمردن چه سخت است
نــــميداني كـــــه بــــا دست بريده             زپشت اسب افتادن چه سخت است
اگر تــيــــري درون چشـــم بـــاشد             نميداني زمين خوردن چه سخت است
نـــميداني كــــه با چشمان خونين             جمال فاطمه ديـــدن چه سخت است
كنار علقمـــه بــــا مشـــــك خالي             ببين شرمنده گرديدن چه سخت است

» سوگواريتان قبول حق- التماس دعا «