این جمع که حاضرند از پیر و جوان بخشیش به یک گردش چشمان حسین
شايد در عرف ما مناجات همين مراسمى باشد كه سحرهاى ماه رمضان در بلندگوها يا در مأذنهها، كسانى با صداى بلند، اشعار و دعاهايى مىخوانند؛ ولى.......
ادامه مطلب
هنگامى كه نام خدا برده مى شود یك دنیا عظمت، قدرت، علم، و حكمت در قلب انسان متجلى مى شود، چرا كه او داراى اسماء حسنى و صفات علیا و صاحب تمام كمالات و منزه از هر گونه عیب و نقص است. توجه مداوم به چنین حقیقتى كه داراى چنان اوصافى است، روح انسان را به نیكی ها و پاكی ها سوق مى دهد و از بدیها و زشتیها پیراسته مى دارد و به تعبیر دیگر، بازتاب صفات او در جان انسان تجلى مى كند.
توجه به چنین معبود بزرگى موجب احساس حضور دایم در پیشگاه اوست و با این احساس، فاصله انسان از گناه و آلودگى بسیار زیاد مى شود. یاد او یادآورى مراقبت اوست، یاد حساب و جزاى اوست، یاد دادگاه عدل او و بهشت و دوزخ اوست و چنین یادى است كه جان را صفا، و دل را نور و حیات مى بخشد.
به همین دلیل، در روایات اسلامى آمده است هر چیز اندازه اى دارد جز یاد خدا كه هیچ حد و مرزى براى آن نیست.
امام صادق(علیه السلام) طبق روایتى كه در كافى آمده است مى فرماید:
«ما مِنْ شَىء اِلاّ وَلَهُ حَدٌّ یُنْتَهى اِلَیْهِ، اِلاّ الذِّكْر، فَلَیْسَ لَهُ حَدٌّ یُنْتَهى اِلَیْه;
هر چیزى حدى دارد كه وقتى به آن رسد پایان مى پذیرد جز ذكر خدا حدى كه با آن پایان گیرد، ندارد»
عید است ولی بدون او غم داریم / عاشق شده ایم و عشق را کم داریم
ای کاش که این عید ظهورش برسد / اینگونه هزار عید با هم داریم
اللهم عجل لولیک الفرج
سال نو مبارک
بهار آمد وباز نیامدی.بهار که نزدیک می شود, خسته از سرمای سنگین زمستان در انتظار یک نسیم بهار به دنبال یک جوانه کوچک بر شاخه درخت که پیک نوبهار باشد, همه شاخه ها را جستجو می کنیم.
غبار یک زمستان طولانی را از چهره خانه می زداییم. شیشه ها را از کدورت خاک پاک می کنیم. باغچه را از بذر گل های ناب پر می کنیم. گوشه گوشه خانه را به زلال انتظاری شیرین می شوییم ودر دل شمیم عطر دل کش بهار را دوره می کنیم وسلامی نو وتازه را بارها در ترنم ذهنمان مرور می کنیم تا گاه آمدن بهار مهیا باشیم. سر در خانه مان را به نام مبارک مهدی(عج) آل محمد متبرک کنیم و سوگند بخوریم که تا آمدن بهار به ولایت بهار مومن بمانیم. دوستدارش باشیم. تسلیم امر او باشیم و دشمن هرکه با بهار دشمن است. آنچه حق است وعده خداست که مهدی موعود می آید وآنچه بر ماست آراستن جان بی قابل است تا لایق درگاه دوست گردیم. بهار آمد وباز تو نیامدی....
بهار شد در میخانه باز باید کرد
|
بهار شد در میخانه باز باید کرد |
|
به سوی قبله عاشق نماز باید کرد |
|
نسیم قدس به عشاق باغ مژده دهد |
|
که دل ز هردو جهان بی نیاز باید کرد |
|
کنون که دست به دامان سرو مینرسد |
|
به بید عاشق مجنون، نیاز باید کرد |
|
غمی که در دلم از عشق گلعذاران است |
|
دوا به جام میچاره ساز باید کرد |
|
کنون که دست به دامان بوستان نرسد |
|
نظر به سرو قدی سرفراز باید کرد |


